Skip to main content

Posts

I Deliver Words: From Microphone to Mailbox

The story I told as a Human Book at Globe Art Point's 10th anniversary in Helsinki On 22 October 2026, I became a book.  Not a printed one. A Human Book, at the Human Library that Globe Art Point held for its 10th anniversary at Botta in Helsinki. Readers chose a book from the shelf, sat at my table for twenty minutes and asked me anything. My book was called  I Deliver Words: From Microphone to Mailbox . It has five chapters. This is the story I told. Chapter 1: Music studios and the newsroom I started writing songs at school. My very first song was about Sri Lankan politics. Yes, a schoolboy with big opinions. I wrote the words and the melody. Today I can't make a melody, and I can't sing, but that day it worked. My music teacher, Mr Dayaratne Korathota, knew me as a young poet. He gave us permission, and my friends and I sang my song in the school auditorium. After that, I wrote songs for many school events: Teachers' Day, prize days, every stage. In my final year, I...
Recent posts

Some nights, I hear a bird singing

ඔබ සුඕමි Suomi බස ඉගෙන ගන්නෙක්ද? Some nights, I hear a bird singing. I whistle back. And the bird replies. So now, my audience is one bird. Still, it's a live show. මේ, මුසාවක් නොව, ‘මානව පොතක්’ ලෙස මා අසා සිටි සියල්ලන්ට පැවැසූ මගේ ඇත්ත ෆින්ලන්ත අත්දැකීමය.  ඔබේ වාරය- ඔබත් කුරුල්ලෙක්ද? ඔබ ගයන්නේ සුඕමි බසින්ද? ඔබ මා අසන්නෙහිද, මම ඔබ අසන්නම්ද? භාෂාව යනු මානවයා කළ වටිනාම සොයාගැනීමකි. ගින්දර සහ රෝදය තරමටම එය වැදගත් ය. ෆින්ලන්ත භාෂාව ඉගෙනීමට ලාංකිකයන් මෙන්ම මෙහි පැමිණි බොහෝ දෙනා දක්වන උනන්දුව දකින විට මට දැනෙන්නේ මහත් ප්‍රමෝදයක්. ලොව ඕනෑම බසක් ඉගෙනීමට කෙනෙකු දරන කැපවීම, ඒ ඓතිහාසික මානව සොයාගැනීමට කෙරෙන ගෞරවයකි. එහෙත් නොරටක ජීවත් වන බොහෝ දෙනෙකු තුළ සිංහල ඉගෙනීමට, කතා කිරීමට, පොතපත කියවීමට ඇති උනන්දුව කෙමෙන් හීන වී යයි. වාණිජ ප්‍රයෝජනයකට එය ඍජුව සම්බන්ධ නොවීම ඊට හේතුව විය හැක. ඉදින් එය සාධාරණ හේතුවක් නොවෙද? ඇතැමෙක් භාෂා කිහිපයක ප්‍රවීණයෝ වෙති. එහෙත් කණගාටුව මව් බස ගැන ඔවුන් තුළ කිසිදු හැඟීමක් නැත. ළඟින් ම සිටින මිනිසුන් ගැනද ඔවුන්ට ඇත්තේ දුරස්ථ භාවයකි. එය ඔබ නිතර මෙහි අත්දකින ‘රැකියාවක් නැ...

A Chair Left Open: The Story Behind The Society at Silent Echo

For thirty years, my job was to talk.  On stage,  On TV/radio,  behind a microp hone, words were my work. But somewhere along the way, I began to notice what happens in the moments between words. The pause before someone answers. The silence after a song. The breath before a stranger decides to share something true. That silence became an idea.  Today I want to share it with you. WHERE IT BEGAN In Sri Lanka there is an ancient rock called Sigiriya. Its Mirror Wall was once polished so brightly that visitors could see themselves in it. Over many centuries, people who climbed it left poems and thoughts on that wall, words for strangers they would never meet. I have always loved that idea: a wall that listens, and a conversation that travels through time. THE SOCIETY AT SILENT ECHO On 2 January 2026, in Oulu, we held the first gathering of The Society at Silent Echo. It is simple. One question opens the evening. A guest shares life stories around it. Live music answers ...

මඩොල් දූව ස්වීඩනයට•

ස්වීඩන් ලේඛිකා ඇස්ට්‍රිඩ් ලින්ඩ්ග්‍රෙන්ගේ ‘පිප්පි ලෝන්ග්ස්ටොකින්’ මුලින් පළ වූයේ 1945දීය. පිප්පි යනු වැඩිහිටි පාලනයෙන් පිටත ජීවත් වන, අසාමාන්‍ය ශක්තියක් සහ රන් කාසි පිරුණු ගමන් මල්ලක් ඇති දැරියකි. ඇගේ පැවැත්මම වැඩිහිටියන් නියම කළ ළමා ලෝකය අවුල් කරයි.  ඊට වසර දෙකකට පසු පළ වන ‘මඩොල් දූව’ තුළ, ගෙදරින් පිටව ගොස් දූපතක තම ජීවිතය ගොඩනඟන පිරිමි දරුවන් දෙදෙනෙකු අපට හමුවෙයි. ඔවුන්ගේ ජීවිතය වෙනස් වන්නේ ශ්‍රමයත්, උත්සාහයත් ඔස්සේ.  පොතක් දේශසීමාවක් පසු කරන විට එහි චරිත අලුත් පාඨකයන් මුණගැසෙයි- ඔවුන් අතර පිළිසඳර කොයිවගේ වෙයිද? ස්ටොක්හෝම්හි ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලය, ස්වීඩන් පරිවර්තන ඇසුරේ පාසල් දරුවන් පිරිසකට ‘මඩොල් දූව’ හඳුන්වා දුන් පුවතක් මා කියවන්නේ ඒ අසබඩ වෙසෙන ශ්‍රී ලාංකිකයෙකු ලෙස සතුටු වෙමින්. එහෙත් කුඩා ලේඛකයෙකු ලෙස, එම සතුට ඇතුළතම තවත් තවත් ප්‍රශ්න මා තුළ නැගෙයි. මේ සටහන එබැවිනි. මා සතුටු වන්නේ අපේ පොතක් යුරෝපයට ගිය නිසාද? නැතහොත් අපට පුරුදු ජීවිතයක්, ඊට නුපුරුදු තවත් මිනිසෙකුගේ පරිකල්පනයට ඇතුළු වූ නිසාද? අපි කෙතරම් මෙවන් නුපුරුදු මිනිසුන් පිළිබඳ කියවා ඇත්ද? සැබැවින්ම අපට අපේම මි...

ගොජ දාන තෙලිජ්ජ මුට්ටියක් වැනි මේ දිව්‍ය සත් ප්‍රසාදයෙන් [නොමිලේ] ගෙන ඔබත් පානය කරන්න!

​ ‘ සිරි ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී බිකිනිලන්තය (Democratic Socialist Republic of Bikini Paradise) ’ ලෙස නම් කරන ලද රටක, විෂ්ණු වාසු නම් කර්තෘ කෙනෙකු විසින් කරන්නට යෙදුන නවතම කෘතියෙහි නම ‘ ඕනෑ කර තිබේ ’. එකී කෘතියෙහිම පවසා තිබෙන නිසා ම ‘ මේ දිව්‍ය සත් ප්‍රසාදයෙන් ගෙන ඔබත් පානය කරන්නැ ’යි නොකියමි, එය ඔබ කියවිය යුතුම නිසා එලෙස උදෘත කළෙමි.  [කෘතිය නොමිලේ ඩවුන්ලෝඩ් කර ගැනීමට ලිපියේ අග ඇති FreePDF හෑෂ්ටැගය ක්ලික් කරන්න! ] හුදෙක් වචන පිළිබඳ අවධානය අඩුවීම, අවිධිමත් දඩබ්බර ලේඛන වහර නිසා අතිශය අවුල් ජාලයක් වී නමුදු එක හුස්මට, නැහැ, හුස්ම කිහිපයක් එකම වාක්‍යයකට- වචනයකට වුව වැය කරමින් කියවන්නට ඔබට සිදුවනු ඇත. එය කුමක් නිසා සිදු වූවක්ද,  දේශපාලනික සංස්කෘතික මිනිසෙකු නිසා සිදුවූවක්ද නැද්දැයි නොදනිමි. නමුත් සහසුද්දෙන්ම මේ ඔබෙ හදවතේම දෙබඩිතාවයම එකට සම්මුඛ වීමක් වැන්න.  • කවුද මේ විෂ්ණු වාසු?  ‘මිනිහා ටී වී බලන්නෑ, රේඩියෝ අහන්නෑ, පත්තර කියවන්නෑ. ටික්ටොක්, ඉන්ස්ටග්‍රෑම් වල නැහැ. හිතුණු වෙලාවක විතරක් ෆේස් බුක් එකට ඇවිත් මොනවා හරි අබ්‍රකදබ්‍රයක් ලියලා අපේ මොළ අවුල් කරලා අතුරුදන් වෙ...

හුස්මක මහත•

මුහුණ හැඩ රුව නො දැන සහස් තරු උපද්දන එළිය පොළොව ට හළා ගගන අඳුරේ ගිලෙන… ඇය, ආචාර්ය ශවිනි ප්‍රනාන්දු; පාසල් කාලයේ පිහිනුම් ක්‍රීඩිකාවක් සහ කෙටි දුර ධාවන ක්‍රීඩිකාවක්, එහෙත් පසුකලෙක… මහනුවර උපත ලබන ශවිනිට පසුකලෙක ඇතිවන හුස්ම ගැනීමේ අපහසුතාව වෛද්‍යවරුන් හඳුනා ගන්නේ ඇදුම රෝගී තත්ත්වයක් ලෙස. එහෙත් ඇගේ හුස්ම ගැනීමේ අපහසුතාවට සැබෑ හේතුව කුමක්ද? අයිසන්මෙන්ගර් සින්ඩ්‍රෝමය | Eisenmenger Syndrome  එය සැඟවුණු හෘද රෝගයක්- පපුවේ හිලක්! ඒ වර්ෂ 2015 දී- මේ බරපතල හෘද-පෙනහළු තත්වය නිසා ඇය තවත් ජීවත් වන්නේ වසර කිහිපයක් පමණක් බව වෛද්‍ය මතය වුණා. එක්සත් ජනපදයේ ජෝන්ස් හොප්කින්ස්හි- Johns Hopkins- වෛද්‍යවරු ශවිනිට පැවසුවේ ඇයට ජීවත් වීමට ඇත්තේ වසර දෙකක් පමණක් බවයි. ශවිනි සිය වෛද්‍යවරයාට පවසන්නේ හුස්ම මනින, අඩු වුණොත් කණට කොඳුරා කියන උපකරණයක් නිපදවන බවයි, එය විහිළුවක් ලෙස සලකමින් වෛද්‍යවරයාද හා හොඳයි මාත් උදව් වෙන්නම් යැයි උත්තර දෙයි. වොෂින්ටන් ඩී.සී. හි ජෝර්ජ්ටවුන් විශ්ව විද්‍යාලයේ ඉගෙනුම ලබමින් සිටියදී- Georgetown University in Washington, D.C- ඇය ස්වකීය නාසයේ ඔක්සිජන් නලයක් සමඟ ජීවත්වන අයුරු අනෙකුත් මිතු...

The Woman Who Stopped the Flood | වර්ෂාවට සවන් දුන් දැරියකගේ කථාව•

දකුණු ශ්‍රී ලංකාවේ ගම්මානයක එකෝමත් එක දැරියක් ජීවත් වන්නී කුතුහලයෙන්; දීප්තිමත් නෙතු සඟලින්, විසල් හදවතින්, ඈතට ඈතට සවන් යොමමින්. සියල්ලටම වඩා, වැස්සට ආදරය කරමින්; අකුණු නදට නොසැලී, වැසි වසින දිනවල ඇය ජනේලය අසල වාඩිවෙයි, වහල මත නටන, තුරු පත් ලෙළවන වර්ෂා ගීතය අසමින් ඇස් පියා ගනියි. “මල්පෙති මත වැහි බිඳ බිඳ වැටෙනු වගෙයි හරි හෙමිහිට හිනැහෙනකොට මගෙ නංගී ආසයි මට බලා ඉන්ට...” එක දවසක්, මහ වැසි ඇද හැලෙන මොහොතක ඇය සිටියේ ඉස්කෝලය අසල වීථියක, මඩ පැහැ දියෙන් ඇගේ සුදු සපත්තු ගිලී තිබුණා. දෛනික වැඩෙහි නිරත මිනිස්සුන් වීථියේ මඩ කඩිති මතින් උඩින් උඩින් පා තිය තියා එහෙ මෙහෙ දිව්වා. වීථිය පසු කරන සියක් රිය සක හැපී ඉවත වීසිවන කළල් දියෙන් ඇගේ සුදු ගවොම කළු දුඹුරු පැහැ ගැණුනා. ‘කාණු ආයි හිර වෙලා…’ එ මිනිස් කට හඬින් මහ වැහි මැද තෙරෙපෙන දැරියගේ දෙසවන් හිර වුණා. “කුණු කඳු දිගේ රූරා ඇද හැළී නරා දුර්ගඳ කාණු ගබ සිහින ද කඳුලු ද කළු පාට වී ගලන්නෙ ය හඬන වැලැපෙන සුසුම්ලන මිනිසුන්ගෙන් මිදී එකත්පස් වැ බලමි හාත්පස…” ඒ රාත්‍රියේද, කුඩා දැරිය ජනේලය අස වාඩිවෙයි, ඇස පියා නොගන්නී, ඈත වැහි බීරම දෙස සෝමනස්සව බලා සිටියාය. ‘කා...